Als iedereen er is, drinken we samen iets en vertel ik wat we vandaag gaan doen. Ondertussen blijkt binnen tien minuten de hele schaal met brownies leeggegeten te zijn. Wel een goed recept dus!

 
De hele tuin wordt vandaag leeggehaald. Alles wat erin staat, is eenjarig. Van de Oost-Indische kers, die hier en daar nog volop bloeit, plukken de kinderen bloemen om mee naar huis te nemen. Er blijken ook nog een paar laatste goudsbloemen te bloeien. Uit de maïs halen de kinderen de kolven en bekijken belangstellend wat daarvan terecht gekomen is. In sommige kolven zitten aardig wat eetbare korrels, maar er zijn er ook bij die alleen onrijpe minikorrels bevatten. Maar ook die worden aandachtig bekeken. Een van de kinderen blijkt nog rode boerenkool te kunnen oogsten. Met wortel en al wordt die aan vader, die tussentijds even komt kijken, mee naar huis gegeven.

 
Iedereen helpt mee om de tuin leeg te maken. Ook de kleintjes spannen zich in om de wortels uit de grond te trekken. Wat naar de composthoop moet, gaat in de kruiwagen. Die is zeer in trek. Iedereen wil er wel een keer mee rijden. Alles wat mee naar huis moet, leggen de kinderen op de grote tafel. Dat wordt in de loop van de ochtend een verzamelplaats van van alles en nog wat.

 
Als de tuin zo goed als leeg is, gaan we koemestkorrels strooien. Want de tuinaarde die zoveel planten te eten gegeven heeft, moet natuurlijk zelf ook gevoed worden. We vullen bloempotjes met de korrels en verdelen die – nadat we er eerst aan geroken hebben, BAH! POEP! – gelijkmatig over de tuin. Dat gaat heel goed en iedereen blijkt het een leuk klusje te vinden.

 
Daarna houden de kleintjes het voor gezien, maar de grote jongens zetten nog even de puntjes op de i. Ze graven onder andere een aantal wortels van de snijbiet uit. Ook dat zijn weer interessante objecten om te bekijken.

  
Tot slot maak ik een groepsportret als afsluiting van een geslaagd kindertuin-seizoen.

  
Nelleke Brandenbarg